Tagarchief: hymne

‘Auld Lang Syne’, stamt nog uit ons Moederland LeMUria

VOORAF

‘Auld Lang Syne’ is een gedicht en lied van de Schotse dichter Robert Burns. De titel kan vertaald worden met ‘lang geleden’ of ‘vervlogen tijden’. Met de emigratie van Schotten naar andere Engelstalige landen werd dit lied, en de traditie, meegenomen. ‘Auld Lang Syne’ wordt tijdens de jaarwisseling gebruikt maar soms ook als afscheidslied. De tekst verwijst dan naar oude herinneringen van het afgelopen jaar of naar de goede gezamenlijk tijden. De feestvierders staan dan in een kring, zingen en bewegen de kring telkens van binnen naar buiten en terug terwijl ze het glas met elkaar heffen.

Waar komt dit ritueel van oorsprong vandaan?

Toen ons Moederland LeMUria in lang vervlogen tijden ten onder ging, hielden de Hoge Priesteressen staande  in een LichtCirkel elkaars handen vast alvorens men samen met miljoenen anderen in de kolkende zee massa verdween. Slechts enkele duizenden wisten boven te komen en Atlantis te bereiken om hier voet aan wal te zetten. Gelukkig waren er wel vóór de ondergang van LeMuria, meerdere kristalsteden gebouwd in de binnenaarde, omdat men al duizenden jaren aan zag komen dat dit zou gaan plaatsvinden. Vele kristalsteden weet ik me nog herinneren als Jeru-Shalim, Telos en Shamballah.
Vele tienduizenden Kristal- LichtMeesters zijn hier op tijd naar verhuisd, zodat ze de kristalkrachten konden vasthouden in Moeder Aarde.

Waarom hielden ze het zingen vol?

Men hield het zingen zielsbewust krachtig vol tot men men geen lucht meer kreeg. Men was zich bewust van het feit dat er dan nauwelijks negatieve en angstige herinneringen zich zouden hechten in hun gouden Zielenhartskristalle. Angsten die het wakker maken en het zich later gaan herinneren van de Goueden LeMUriaanse Tijd zou tegen houden als er zich weer een grote Ascensie-ronde op Moeder Aarde zou plaatsvinden. Dé Ascensie-ronde die nu gestart is!

LeMUriaanse Zaadkristallen

Altijd maakten de LeMUrianen al gebruik van de Klank, Kleur en Geur van de eigen GroepsZiel om elkaar te herkennen als Familie-Eenheid. Dit deden ze al duizenden jaren. Hun liederen en teksten bevat tot op heden nog altijd de nodige Klank & Kleurtrillingen van de eeuwenoude LeMUriaanse Scheppende Licht Coderingen die niet verloren mochten gaan. Hun HYMNES zijn een lofgezangen over een bepaald onderwerp (zoals een hun Moederland MU, over God & Godin of een gebeurtenis.  ‘Auld Lang Syne’ is zo’n Hymne welke oude LeMUriaanse herinneringen vast moest weten  te houden.

ZING MET MIJ MEE en je zal je weer mogen gaan herinneren dat we niet alleen ten onder zijn gegaan, maar als één LeMUriaanse Familie in EENHEID. Nu is het Tijd om LeMUria met mij je weer te gaan herinneren als één voorgenomen MISSIE.

IK ROEP JULLIE OP om regelmatig het lied ‘Auld Lang Syne’ te zingen om jezelf én onze mede ondergegane LeMUriaanse Lichtbroeders en -zusters te helpen zich ook te gaan herinneren en uit hun comateuze slaap wakker te zingen! Misschien dat ook jouw zielendeel of familielid zich daar onder bevindt.

Ceremonie

Ben je met een groep(je) bij elkaar? Vorm dan met elkaar een Lichtcirkel.

  1. Tijdens het eerste couplet houd je ellaars handen vast
  2. Bij het tweede couplet steek je de armen bij elkaar in
  3. En bij het derde couplet beweegt de Lichtcirkel zich naar binnen toe én steken een kaarsje aan of ontsteken een lampje bijvoorbeeld als Lichtbaken
  4. Hier blijf je nog even staan tot iedereen deze handeling heeft verricht en lezen dan staande gezamenlijk hardop de tekst die ik reeds eerder op dit blog heb gepost:
    ONS HERENIGEN MET HET OUDE LEMURIAANSE MU KRISTAL RIJK

AULD LANG SYNE

Should old acquaintance be forgot,
and never brought to mind?
Should old acquaintance be forgot,
and old lang syne1?

refrein:

For auld lang syne, my dear,
for auld lang syne,
we’ll take a cup of kindness yet,
for auld lang syne.

And surely you’ll be your pint cup!
and surely I’ll be mine!
And we’ll take a cup o’ kindness yet,
for auld lang syne.

refrein

We two have run about the slopes,
and picked the daisies fine;
But we’ve wandered many a weary foot,
since auld lang syne.

refrein

We two have paddled in the stream,
from morning sun till dine2;
But seas between us broad have roared
since auld lang syne.

refrein

And there’s a hand my trusty friend!
And give me a hand o’ thine!
And we’ll take a right good-will draught,
for auld lang syne.

refrein

www.sterrenpoort.com

Bron: Aurelia Louise Jones: Onthullingen over het Nieuwe Lemurië